Mannen en vrouwen zijn gelijk. Of wordt er met twee maten gemeten?

Mannen en vrouwen zijn gelijk. Of wordt er met twee maten gemeten?

De discussie over menstruatieverlof laait in alle hevigheid op. Het zou leiden tot discriminatie op de werkvloer en de carrière van de vrouw negatief beïnvloeden. Maar is dit ook zo, of worden we gedreven door een onnodige angst?

Volgens het wetboek moeten mannen en vrouwen gelijk behandeld worden. Echter in diezelfde wet gelijke behandeling staat ook dat er afgeweken mag worden, in de gevallen waarin het de bescherming van de vrouw betreft.

Waarom zouden vrouwen beschermd worden in de wet gelijke behandeling? Het lichaam van een vrouw heeft nu eenmaal andere behoeftes dan dat van een man (denk bijvoorbeeld aan zwangerschap, bevalling en moederschap). Maar hoort menstruatie daar ook niet bij?

Menstruatieverlof zou dus niet moeten leiden tot discriminatie maar juist tot de bescherming van de vrouw.

We kunnen er lang of kort over praten maar vrouwen en mannen zijn niet gelijk. De verschillen zijn enorm en gaan verder dan alleen staand of zittend plassen.

We zijn echter wel gelijkwaardig. Als een vrouw 1 miljoen waard is dan is een man ook 1 miljoen waard. In mijn beleving is het heel erg goed dat we gelijkwaardig zijn maar niet gelijk. Juist door de verschillen kunnen mannen en vrouwen elkaar versterken.

Mannen en vrouwen hebben beide aangeboren kwaliteiten. Als we als maatschappij deze beide kwaliteiten van elkaar erkennen en vervolgens bundelen, kunnen we er allemaal voordeel bij hebben en positief groeien als maatschappij.

Maar i.p.v. de krachten te erkennen en te bundelen, vragen we nu aan vrouwen om gelijk aan de mannen te werken en te handelen. Om aan die vraag te voldoen worden vrouwen nu ‘gedwongen’ om de signalen van hun lichaam te negeren.

Vragen we op deze manier niet indirect van vrouwen of ze mannen willen zijn en zich ook zo willen gedragen?

Als dat zo is waarom verdienen in veel gevallen mannen dan nog steeds meer dan de vrouwen? Noemen we dit gelijkwaardig of wordt er hier gemeten met twee maten?

Uit onderzoek blijkt dat de meeste vrouwen:

  • Vaak vermoeid zijn
  • Veel boosheid voelen
  • En het mannelijke in mannen niet meer vertrouwen

Als ik het bovenstaande lees, vind ik dit niet zo vreemd.

Angst regeert en daar kan maar weinig goeds uit voort komen. Vrouwen willen niet zeuren omdat ze hard hebben moeten knokken voor hun huidige maatschappelijke positie. Met het invoeren van een menstruatieverlof zijn ze bang weer als het zwakkere geslacht weg te worden gezet.

Waarom maakt mij dit als man zo boos?

Uit ervaring weet ik dat sinds mijn vriendin de vrijheid heeft om te leven en werken zoals zij dit wil en naar haar lichaam luistert, zij:

De enkele keren dat zij dit niet doet, hebben direct gevolgen voor haar werk, hoe ze zich dan voelt en de hoeveelheid stress die zij dan ervaart.

De hardheid waarmee veel vrouwen met zichzelf en elkaar omgaan is desastreus en niet nodig. De druk die wij als maatschappij op vrouwen leggen is in dit in mijn beleving ook.

Menstruatieverlof zal niet voor elke vrouw noodzakelijk zijn. Uit ons onderzoek blijkt immers dat 6% van de vrouwen nergens last van heeft. En ja, je kunt er gif op innemen dat er misbruik van gemaakt gaat worden (van welke regeling wordt dat niet)? Maar moet het gros (94%) van de vrouwen daaronder lijden?

Willen wij de vrouwen nu écht gaan laten bewijzen dat ze klachten ervaren tijdens hun menstruatie? De meeste vrouwen zijn erg loyaal tegenover hun werkgever en gezin, zelfs als dit ten koste gaat van hun eigen gezondheid.

Tot slot nog het volgende. Het valt mij op dat de meeste weerstand tegen menstruatieverlof van vrouwen afkomt. Dit is niet zonder reden zoals je hierboven hebt kunnen lezen.

Ik spreek vele ondernemers en mannen over het onderwerp menstruatie. Op een enkeling na (die na wat uitleg zijn mening direct herziet) geven mannen dezelfde reactie. “Als vrouwen menstruatieverlof of iets anders nodig hebben om ervoor te zorgen dat zij zich energieker gaan voelen, korter gaan menstrueren en minder klachten gaan ervaren, dan moeten we dat gewoon mogelijk maken. Hier hebben we tenslotte allemaal voordeel bij”.

Volg de Men-Struatie methode en:

  • Krijg meer energie
  • Ga korter menstrueren
  • Ervaar minder klachten
Over de schrijver
Mijn naam is Anke Verhagen. Ik ben moeder van 2 zonen en oorspronkelijk heb ik een achtergrond in de grafische branche. Sinds 2006 ben ik werkzaam als zelfstandige. In eerste instantie als grafisch vormgever maar sinds 2015 als professioneel lichaamstherapeut en cyclus coach. Vanaf het moment dat Peter me heeft gevraagd om meer naar mijn lichaam te luisteren ben ik voor mijzelf bij gaan houden wat de effecten waren van bijvoorbeeld als ik rust nam of juist niet. Ik vond het proces van de veranderingen in mijn lichaam en mijzelf zo boeiend, dat ik mezelf omschoolde naar professioneel lichaamstherapeut en cyclus coach. Het mooie van het combineren van lichaamsgerichte therapie en cyclus coaching, is dat ik nu in staat ben om vrouwen optimaal te begeleiden naar een natuurlijke menstruatiecyclus. Enerzijds door vrouwen te coachen/begeleiden met alle kennis vanuit medische oogpunt en door eigen ervaringen. En anderzijds door vrouwen te leren om weer volledig in contact te komen staan met hun eigen lichaam, zodat zij veel eerder voelen waar hun gezonde grenzen liggen. Dit heeft als voordeel dat vrouwen beter weten wat hun behoeftes zijn en in staat zijn om gedurende de hele maand optimaal gebruik kunnen maken van hun eigen cyclusgeheimen. Naast deze werkzaamheden deel ik mijn kennis graag tijdens gastcolleges, workshops, blog artikelen en natuurlijk in boekvorm.
Shakyra
Door

Shakyra

op 22 Jan 2018

Vandaag had ik het eerste uur gym. (Ik hoefde niet mee te doen door lichamelijke klachten) en ik kreeg een hele erge steek in mijn onderbuik dat helemaal naar mijn lies trok. Mijn docent zag dat ik heel raar aan het doen was en vroeg wat er was. Midden in een zware kramp zeg ik heel droog ja ik moet ongesteld worden. De stagair begon te lachen, draaidr zich om en draaide zich terug naar mij en zei: je hoeft je er niet voor te schamen. Ondertussen die speech had ik het idee dat hij de enige was die een beetje respect voor ons had. Er mogen wel meerdere zijn als hem

Reactie plaatsen