Menstruatiecyclus, taboes en conditioneringen

Menstruatiecyclus, taboes en conditioneringen

Toen mijn partner mij vertelde dat hij vrouwen wilde interviewen over hun menstruatiecyclus en de daarbij bijbehorende ‘seizoenen’ stond ik wel even met mijn oren te flapperen. Natuurlijk ontkwam ook ik niet aan zijn vragen lijst en het verzoek om in het kader van het onderzoek mijn eigen menstruatiecyclus eens bij te houden. Menstruatiecyclus taboes en conditioneringen. 

Op een avond was ik wat aan het schetsen voor mijn werk. Ik ben van origine grafisch ontwerpster en ik moest iets ontwerpen. Echter leek het me die avond geheel niet te lukken. Waarom hoef ik soms maar met mijn mouw te schudden en heb ik een dijk van een ontwerp op papier staan en waarom lukte het me nu totaal niet? Toen schoten de woorden van mijn partner door mijn hoofd. “Tijdens de herfstweek ben je enorm creatief” (de herfstweek is de week voordat je gaat menstrueren).

Mijn partner had mij uitgelegd dat de menstruatiecyclus is verbonden met de seizoenen van de natuur. De herfstweek zou o.a. voor creativiteit staan. Dus ik vroeg me toen af, zou die lieve man van mij hier een punt hebben? Ik opende mijn facturatie lijst van de afgelopen maanden om te zien wanneer ik iets had ontworpen. Ook opende ik mijn eigen agenda waarin ik iedere maand keurig een kruisje plaats op de dag dat ik ongesteld moet worden.

Toen ik beide met elkaar vergeleek viel ik bijna van mijn stoel af. Tot op de dagen nauwkeurig klopte het. Mijn mooiste creaties waren gemaakt in mijn ‘herfstweek’. De volgende dag vertelde ik mijn partner van mijn ontdekking en dat hij gelijk had. Ik was om en wilde meer weten over zijn bevindingen. Zo bespraken we ook het seizoen winter (de periode van menstrueren). De tijd dat de natuur VOLLEDIG IN RUST IS.

Mijn partner stelde voor om tijdens de zwaarste dagen volledige rust te nemen. Ik voelde gelijk weerstand. Schat ik vind je heel lief maar het is onmogelijk voor mij om rust te nemen als ik menstrueer. Ik heb een eigen bedrijf, twee kinderen en een huishouden te runnen. Als ik een of twee dagen rust neem dan loop ik direct achter met mijn werk. Mijn klanten zien me al aankomen. Ik loop klanten en omzet mis als ik dat doe en dan heb ik het nog niet eens over mijn kinderen gehad. Zij kunnen nog niet voor zichzelf zorgen en ik ben verantwoordelijk voor hen. Ik moet eten klaar maken en zorgen dat ze op tijd op school komen enz.

Mijn partner liet me geduldig raaskallen, pakte vervolgens liefdevol mijn armen vast, keek me aan en zei; maar lieverd ik ben er toch ook nog? Wat nu als ik jouw taken overneem terwijl jij jouw welverdiende rust neemt? Ik zorg voor de kinderen, het huishouden, de boodschappen enz. en je werk kan echt wel één dag wachten. Ja maar…. Ik ging maar door en door. Alle smoezen kwamen voorbij. Of liever gezegd al mijn oude conditioneringen kwamen voorbij.

Is dat wat we van ouders en maatschappij geleerd hebben eigenlijk wel waar?

ONDERSTAANDE TEKST STOND IN DE BIJSLUITER VAN TAMPONS IN 1963.

“Als je getrouwd bent. Maak dan geen misbruik van uw man. Het is een oude regel voor juist gedrag in een goed huwelijk, en deze heeft niets aan waarde ingeboet. Natuurlijk probeert u geen misbruik van hem te maken, maar soms gebeurt dat onopgemerkt. U zou het bijvoorbeeld niet met de menstruatie in verband brengen. Maar toch, als u de simpele regel negeert dat de menstruatie een normale periode van de maand is, en u trekt zich elke maand enkele dagen terug, alsof u ziek bent, maakt u misbruik van uw mans vriendelijkheid. Hij trouwde met een fulltime en niet met een parttime vrouw. Daarom hoort u elke dag actief, energiek en opgewekt te zijn”.

De imprint die ik heb meegekregen is dat je niet zeurt of klaagt over pijn. Dat het goed is dat je er niet over praat of laat merken wanneer als je menstrueert. Dat het zelfs stoer is als je gewoon door gaat ondanks de pijn en veel minder energie. Rusten? Dat doe je maar als je dood bent, dan heb je tijd genoeg om te rusten.

Als ik nu besluit om wel mijn rust te nemen dan ga ik tegen al mijn opgebouwde conditioneringen in en ik dien daarnaast de controle die ik denk te hebben over alles, los te laten. Wat is nu enger? De confrontatie met mijn conditioneringen aangaan of de controle loslaten? Ik ben bijna 40 jaar maar merk nu pas hoeveel pijn, verdriet en boosheid ik voel in mijn eigen lijf.

Pijn omdat ik besef dat ik al vele jaren maar gewoon door ben gegaan i.p.v. naar mijn lichaam te luisteren. Verdriet omdat ik geen vrouw of mensen in mijn omgeving heb gehad die mij bij de hand namen om over de menstruatiecyclus te praten en samen een weg te vinden naar wat het beste bij mij past. Boosheid omdat ik het als waarheid heb aangenomen dat alleen ‘doorgaan’ algemeen geaccepteerd wordt.

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me nog één ding. Ik stel me volledig bloot aan alles en iedereen en dus ook mijn directe omgeving. Mensen die mij kennen en niet kennen. Ik heb een grote angst. De angst om afgewezen te worden. Het label opgelegd te krijgen dat ik nu een zeikwijf ben. Een zwakkeling! Is dit wat ik wil horen? Nee natuurlijk niet, want dan word ik geraakt in één van mijn oudste conditioneringen en dat doet pijn. Maar wat is pijnlijker. Afgewezen worden door iemand die zelf vol zit met conditioneringen of thuis op bed liggen en mijn welverdiende rust nemen?

Kan het echt anders?

Mijn antwoord op deze vraag kan ik volmondig met JA beantwoorden. Ik ervaar veel minder pijn, humeurschommelingen, energie verlies en stress. Ik voel mij nu meer gezien, gehoord en gerespecteerd in mijn vrouw-zijn en straal meer als ooit tevoren.

Na veel weerstand en samen vallen en opstaan met mijn partner vloei ik nu nog slechts 1,5 tot 2 dagen en straal ik in volle glorie. Ik heb meer energie dan ooit tevoren en ervaar een diepe verbondenheid met mijn partner juist omdat ik VOLLEDIGE RUST neem tijdens mijn winterdag(en) en deze ervaring gun ik elke vrouw.

Wat kun jij doen?

De uitslagen van het onderzoek, welke mijn partner heeft gehouden onder inmiddels meer dan 1600 vrouwen, zijn verwerkt in het boek ‘Men-Struatie.’ Door de interviews en de ervaringen van onszelf en anderen, zijn er dingen aan het licht gekomen die erg verrassend waren. Als mannen en vrouwen dit wel zouden weten dan zou er veel kunnen veranderen.

Veel vrouwen hebben het als waarheid aangenomen dat het niet anders kan. Ook zij hebben te maken met conditioneringen. Alleen een groeiend bewustzijn over deze conditioneringen kan verandering teweeg brengen. Deel daarom dit bericht, teken de petitie en

Lees het boek

Template not found..
Over de schrijver
Mijn naam is Anke Verhagen. Ik ben moeder van 2 zonen en oorspronkelijk heb ik een achtergrond in de grafische branche. Sinds 2006 ben ik werkzaam als zelfstandige. In eerste instantie als grafisch vormgever maar sinds 2015 als professioneel lichaamstherapeut en cyclus coach. Vanaf het moment dat Peter me heeft gevraagd om meer naar mijn lichaam te luisteren ben ik voor mijzelf bij gaan houden wat de effecten waren van bijvoorbeeld als ik rust nam of juist niet. Ik vond het proces van de veranderingen in mijn lichaam en mijzelf zo boeiend, dat ik mezelf omschoolde naar professioneel lichaamstherapeut en cyclus coach. Het mooie van het combineren van lichaamsgerichte therapie en cyclus coaching, is dat ik nu in staat ben om vrouwen optimaal te begeleiden naar een natuurlijke menstruatiecyclus. Enerzijds door vrouwen te coachen/begeleiden met alle kennis vanuit medische oogpunt en door eigen ervaringen. En anderzijds door vrouwen te leren om weer volledig in contact te komen staan met hun eigen lichaam, zodat zij veel eerder voelen waar hun gezonde grenzen liggen. Dit heeft als voordeel dat vrouwen beter weten wat hun behoeftes zijn en in staat zijn om gedurende de hele maand optimaal gebruik kunnen maken van hun eigen cyclusgeheimen. Naast deze werkzaamheden deel ik mijn kennis graag tijdens gastcolleges, workshops, blog artikelen en natuurlijk in boekvorm.
Reactie plaatsen